برخی از قوانین تبعیض آمیز علیه زنان در جامعه ما:

- در قانون تامین اجتماعی، با آنکه زنان و مردان به یک اندازه پول بیمه می پردازند فرزندان نمی توانند از حقوق بازنشستگی یا خدمات مادر استفاده کنند. یعنی زنان نمی توانند بعد از مرگ برای کودکان خود آسایشی فراهم کنند. 

- شرط "رجل سیاسی" که تاکنون به معنی "مردان سیاسی" تفسیر شده در شرایط رئیس جمهور شدن ذکر شده و این یعنی زن نمی تواند رئیس جمهور شود.

- طبق قوانین ما تابعیت زن ایرانی به فرزندش منتقل نمی شود. اگر پدر شما ایرانی باشد، شما هم ایرانی محسوب می شوید، اما داشتن مادر ایرانی، شما را ایرانی محسوب نمی کند. این مسئله مشکلات زیادی را برای زنانی که برای نمونه با مردان افغانی ازدواج کرده اند، به وجود آورده است. چون بچه های آنان ایرانی محسوب نمی شوند و برای همین هم حق زندگی در  ایران را ندارند. از طرفی زن ایرانی که با مرد خارجی ازدواج کند در بعضی موارد حتی تابعیت ایرانی خود را نیز از دست می دهد.

...در اتوبوس های بی آر تی مسیر شرق به غرب و برخی خطوط دیگر، ظرفیت جایگاه خانم ها یک سوم آقایان است و گاهی اوقات وقتی داخل قسمت زنان می شویم مشاهده می کنیم که تنها چهار صندلی به آنها تعلق دارد و جایگاه آقایان از صندلی های زیادی برخوردار است بطوریکه گاهی این صندلی ها خالی است و مردان به راحتی در جای خود نشسته اند و استراحت می کنند! این مسئله باعث شد با شرکت اتوبوس رانی تماس بگیرم و دلیل این برخوردها و تبعیض ها را جویا شوم. شرکت اتوبوس رانی در پاسخ به بنده گفت: این مسئله کارشناسی شده و به این نتیجه رسیده اند که حجم آقایانی که صبح زود به سرکار می روند بیشتر از خانم هاست. عجب! گفتم: این چه جوابی است؟ به فرض اینکه حجم آقایان در آن وقت بیشتر از خانم هاست که اینطور نیست اما اگر هم اینگونه باشد که شما می گویید اینجا مسئله نابرابری مطرح است! گفتم بسیاری از خانم ها هم به اندازه آقایان کار می کنند و خسته از سر کار بازمی گردند این انصاف است مگر زن انسان نیست استراحت کند؟ پذیرفت و گفت ما مقصر نیستیم اتوبوس ها از چین وارد شده و اینگونه طراحی شده اند گفتم وا مصیبتا دنیا هم می داند که شما چگونه با خانم هایتان برخورد می کنید و حتی به خود زحمت نمی دهید به همان چینی های همه چیز تولید کن بگویید اتوبوس ها را به گونه ای طراحی کنند که ظرفیت ها برابر باشد. گفت: با 1888 تماس بگیر و مطرح کن. خلاصله اینکه بعد از تماس های مکرر با این اداره و آن اداره از هیچ کدام هیچ پاسخ قانع کننده ای نشنیدم. بسیاری از زنان سرزمین من از حقوق نداشته خود بی خبرند و برای دستیابی به آن تلاش هم نمی کنند. به راستی چند نفر پی گیر این نابرابری ها می شوند؟! بزرگی می گفت: ملت ایران می دانند چه چیزی را نمی خواهند اما با این وجود نمی دانند چه چیزی را می خواهند!

...دستمزد خانم ها کمتر از آقایان  است می گویند مردان نان آورند.مگر ما زن نان آور نداریم؟

...ظرفیت آقایان بیشتر از خانم هاست می گویند نظر کارشناس این بوده عجب!(یعنی شکایت بی شکایت) می خواهم بگویم کارشناس ناکارشناس شما اینگونه تصمیم گرفته، کارشناسی نکرده!

...می گویند شهر را با دوچرخه پاکیزه نگاه دارید البته منظورشان آقایان است!

نوشته شده توسط الهام تقوی در پنجشنبه هجدهم اسفند ۱۳۹۰ |